اقتصاد دیجیتال (Digital economy) به یک اقتصاد مبتنی بر فناوری‌های محاسبات دیجیتال اشاره دارد. همچنین این مفهوم به عنوان «انجام دادن فعالیت‌های اقتصادی از طریق بازارهایی مبتنی بر اینترنت و شبکهٔ گستردهٔ جهانی» در نظر گرفته شده‌است. اقتصاد دیجیتال نیز گاهی اوقات به نام اقتصاد اینترنت، اقتصاد جدید یا اقتصاد وب شناخته می‌شود.

آینده همه صنایع دیجیتالی است و این آینده از آنچه که فکر می‌کنید به شما نزدیک‎تر است.

ویژگی های اقتصاد دیجیتال

در این اقتصاد به لطف فناوری‌های دیجیتال و توسعه ارتباطات، کسب‌وکارهای جهانی با کمترین چالش امکان توسعه دارند.

در اقتصاد دیجیتال ارتباطات بين توليدکنندگان و مصرف‌کنندگان بيشتر و فاصله بين آن‌ها کمتر شده است، چرا که فناوری‌های دیجیتال مرزهای جغرافيايی را از بين خواهند برد.

اقتصاد دیجیتال

داده‌محوری، ویژگی دیگر اقتصاد دیجیتالی است. نقش کلیدی اطلاعات در این اقتصاد باعث شده برخی اقتصاد جدید را با اقتصاد اطلاعات معادل بدانند و از داده به عنوان سوخت عصر دیجیتال یاد کنند. در اقتصاد دیجیتال، مبنای تصمیم‌گیری بینش حاصل از تحلیل داده است.

تاریخچه اقتصاد دیجیتال

اصطلاح «اقتصاد دیجیتال» نخستین‌بار در ژاپن توسط یک استاد و پژوهشگر اقتصاد در زمان رکود اقتصادی ژاپن در سال ۱۹۹۰ مطرح شد. در غرب این اصطلاح دنبال شد و در سال 1995 Don Tapscott، کتاب اقتصاد دیجیتال: وعده و خطر در عصر اطلاعات شبکه، را نوشت.

اقتصاد دیجیتالی مفهومی نیست که یکباره خلق شده باشد، بلکه در یک روند تکاملی در ساختار اقتصاد شکل گرفته‌است.

اقتصاد دیجیتال سیر تکامل یافته اقتصاد اطلاعات در دهه ۱۹۷۰، اقتصاد دانش‌بنیان در دهه ۱۹۸۰، اقتصاد نوین در دهه ۱۹۹۰ و اقتصاد شبکه و اینترنت در دهه اول قرن حاضر است.

سه مولفه اصلی مفهوم اقتصاد دیجیتالی

  • زیرساخت‌های کسب‌وکار الکترونیکی (سخت‌افزار، نرم‌افزار، مخابرات، شبکه‌ها، سرمایهٔ انسانی و غیره).
  • کسب‌وکار الکترونیکی (نحوهٔ انجام هر کسب‌وکار، هر فرآیندی که سازمان بر روی شبکه‌های متصل به کامپیوتر انجام می‌دهد).
  • تجارت الکترونیک (انتقال کالا، به عنوان مثال زمانی که یک کتاب به صورت آنلاین فروخته می‌شود).

درخواست خدمات در مشاوره اقتصاد دیجیتال

جهت استفاده از خدمات آموزشی و پژوهشی در مباحث اقتصاد دیجیتال کافیست از قسمت مشاوره و تماس درخواست خود را ثبت کنید.